(untitled) (Milli Mála, 2014)
Á víkingatímanum sigldu norrænir menn um höf og ár í Evrópu og víðar. Þeir fóru um Miðjarðarhafið, Svartahaf, Norður Íshafið og yfir Atlantshafið; þeir sigldu upp Guadalquivir til Sevilla suður á Spáni, eftir Signu til Parísar og eftir rússneskum ám til Miklagarðs. Þekking þeirra í skipasmíði og siglingatækni gerði þeim kleift að ferðast svo vítt og breitt sem raun ber vitni; þeim virtust allir sjóvegir færir. Í útrás sinni komu norrænir menn víða við; í sumum löndum settust þeir að og stofnuðu ríki eins og raunin varð í Englandi, Írlandi og Frakklandi. Aðkomumennirnir aðlöguðust samfélaginu þar sem þeir ílendust en þó ekki án þess að skilja eftir spor í máli og menningu. Orð úr norrænu máli eru meðal annars að finna í ensku, írsku og frönsku, einkum orð er viðkoma skipasmíði og siglingum. Hér verður gert grein fyrir nokkrum orðum sem lúta að rá og reiða og voru tekin upp í normönnsku þaðan sem þau bárust inn í frönsku sem aftur á móti miðlaði þeim yfir í spænsku. Lykilorð: reiði og segl, norræn tökuorð, rómönsk mál, spænska